Gedownload van YTS.MX
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
Op de piano is het altijd beter, Ik weet niet waarom.
Dus om...
beantwoord je vraag, ja, Ik draag haar nogal wat met me mee.
Ik heb haar vaak in de tuin zien werken.
Julia Vega zweert dat ze aanwezig is elke ochtend bovenaan de trap
Als ze beneden komt om de was te doen,
om er zeker van te zijn dat ze uit elkaar gaat de witte en de donkere.
En onze kinderen zijn erg jaloers omdat ze haar nog nooit hebben gezien.
Ik... ik...
Ik mis haar vreselijk.
Hallo?
Ja.
Natuurlijk.
Ja, ik ben me ervan bewust.
Oh.
Kunt u even wachten, alstublieft?
Dat is verschrikkelijk nieuws. Zal het goed met hem gaan?
Nee ik snap het.
En geen kans op een repetitie?
Ja.
Oke.
Mag ik drie kaartjes voor vandaag?
Ja.
Oke.
Oké, ja, dank je.
Je hebt ze, jongen!
- Leonard, bellissimo. - Oh ja.
Heb je geslapen?
Nee, ik heb niet geslapen, Bruno. "Manfred" begint op de sombere rust,
en je hebt me geen repetitie gegeven met het orkest.
Ik zei toch dat je doorging.
Nee, je vertelde me dat het een mogelijkheid was.
Goedemiddag.
Rubberbedrijf uit de Verenigde Staten nodigt u opnieuw uit in Carnegie Hall,
om een ​​concert van New York te horen Filharmonisch Symfonieorkest
Waarvan Artur Rodziński is muzikaal leider.
Bruno Walter, die zou dirigeren vanmiddag, is ziek,
en zijn plaats zal worden ingenomen door de jongeren In Amerika geboren assistent-dirigent
van de Filharmonische Symfonie, Leonard Bernstein.
Vandaag was jij hier voor een historische prestatie.
Dit optreden was fantastisch werd over de hele wereld uitgezonden.
En ik voel me verplicht om te zeggen die Maestro Bernstein
werd vanochtend om 9.30 uur gebeld
en dat werd hem verteld hij zou hier eigenlijk dirigeren
- voor het eerst na vele jaren - - Zonder repetitie.
Zonder repetitie.
Maar hij houdt van de muziek, hij heeft geen repetitie nodig,
hij voelt het zo erg.
En na vele jaren, hij wilde dit echt,
het is gebeurd en ik ben zo trots.
Carnegie Hall is zo trots op je en New York is trots op je.
Leonard Bernstein.
Bedankt. Bedankt. Bedankt.
Ik zal het jullie vertellen, jongens, ik weet het niet meer iets na die sombere rust.
Ik moet een black-out hebben gehad en toen Toen het publiek applaudisseerde, kwam ik bij.
Laat dit niet in de weg staan. We zitten hier goed, schat.
Ik wil het segment choreograferen met de dansers in Cincinnati.
Jerry, ik ben verliefd op de muziek. Ik zei het je.
Zodra ik iets heb, Ik zal het opnemen en naar je sturen.
Is dit het nieuwe ballet dat hij componeert?
Ongeveer drie matrozen op verlof in New York tot niets goeds komen?
- Dat is hem. - Maak geen ruzie met hem.
Hij is een jongeman waar rekening mee moet worden gehouden. Je kunt het hier lezen.
-David, alsjeblieft. - "Bernstein toont beheersing van de partituur."
"Jeugdige dirigent voert uit een veeleisend programma..."
Zeker, vlak naast het bombardement van Hitler van Polen.
Kom binnen, het is open.
- Sorry, heren... - Nee, nee, hij laat de deur graag openstaan.
Hé Isaac, je kent David en dat is Jerry Robbins.
- Hoi. - Hallo. We moeten naar beneden.
- Je bent een uur te laat... - Ik werk alleen aan de partituur--
- Rodziński komt vroeg... - Is Rodziński hier?
- Oké, ik ben zo beneden. - Isaak.
Vergeet hier je showpony niet is een componist.
Ik leer het om het niet zo moeilijk te doen, toch?
- Het is perfect. - Ik krijg altijd zo...
overijverig.
- Ik word te opgewonden. - Rechts.
Je beide voeten in mijn schoot. Ik weet niet wat ik ermee moet doen.
Ik weet niet wat ik met mezelf aan moet. Het is gewoon te veel.
- Ik denk-- - Het is te veel voor één man.
- Omdat het op de leverplek zat? - Nee.
Het is te veel voor één man om te verdragen. Eerlijk gezegd, David.
Ik bedoel, ik zal het appartement nooit verlaten.
- Dat is de realiteit. - Alsjeblieft niet.
Beste Jerry,
dit is een geïmproviseerde verontschuldiging Voor de goede orde
wat niet zo erg is, maar het is ook niet zo heel goed.
Ik blader nu door de partituur, uitgeput,
en alles is in orde tot en met nummer drie
als al het contrapunt binnenkomt met de twee piano's.
Ik ben bang dat het daar nogal rommelig is.
Hoe dan ook, het is moeilijk om op twee piano's te doen,
dus met een orkest, Ik denk dat het heel duidelijk zal zijn.
En vergeef alle fouten.
Maar het was allemaal de schuld van Aaron Copland.
- Het was allemaal mijn schuld. - En daar zit hij nu.
- Dat is niet waar. - Hoe dan ook...
Ik laat het aan jou over om erachter te komen, Meneer Robbins,
hoe je op dit soort muziek moet dansen, maar
geef mijn liefde aan iedereen en het ding, en, uh...
Ik hoop dat je het leuk vind. Veel succes, Jerry.
Oké, ik moet naar de repetitie.
- Ik heb het begrepen. - Je doet?
- Ja. - Je bent zo'n kerel.
Het is beneden en je komt nog steeds te laat.
Doe een woordje voor mij met Rodziński.
Ik zal. Ik ben niet zijn favoriet, maar dat zal wel zo zijn.
- Hou van je liefje. - Houd van je.
♪ Ik doe mijn best om onder controle te blijven ♪
♪ Maar ik laat me meeslepen ♪
♪ Probeer afstandelijk en koud te handelen ♪
♪ Maar ik laat me meeslepen ♪
♪ Meegesleept ♪
♪ Meegesleept Je wordt gedragen, gewoon meegesleept! ♪
♪ En als ik ga kijken Een bewegend beeld toont ♪
♪ En ik kijk naar acteurs in een scène ♪
♪ Ik begin na te denken Wat er gebeurt is echt zo ♪
♪ Het meisje, ik moet haar beschermen ♪
♪ De slechterik respecteert haar niet ♪
♪ Ik spring haar te hulp ♪
♪ En sla een gat Dwars door het scherm! ♪
♪ Meegesleept, meegesleept ♪
- ♪ Hij wordt gedragen ♪ - ♪ Wij worden gedragen ♪
♪ Gewoon meegesleept! ♪
Briljant, maar... maar wat niemand hier weet
is hoe hij de sopraan versloeg van zijn arme kleine zusje
het uitvoeren van al die opera's Toen we kinderen waren.
Laat dat een eerlijke waarschuwing voor u zijn en voor iedereen.
Hallo.
Ik dacht dat je misschien hier was. Je hebt zeker de ronde gedaan.
Heb jij de bende ontmoet?
- Nee. - Betty en Adolf, ze zijn een rel.
- Hallo. - Hallo.
Ellen. Natuurlijk ben je haar tegengekomen in een andere studio, ongetwijfeld.
Hallo, Felicia.
Wie heb ik gemist? Heb ik iemand gemist?
Alleen de pianist.
Nou, dacht ik je had geen introductie nodig.
- Hallo. Ik ben Lenny. - Hallo. Felicia.
Bernstein, zoals die.
Montealegre.
Montealegre?
-Montealegre Cohn. - Cohn?
Montealegre Cohn.
Nou, dat is een interessante huwelijk van woorden.
♪ Je hebt die blik ♪
♪ Die blik die me zwak maakt ♪
♪ Jij met je Ogen over de tafel techniek ♪
Je komt uit een aristocratisch volk Europese familie van moederskant,
en je vader is Amerikaans en hij is joods
en je bent naar Chili verhuisd omdat...
- Het is verbazingwekkend, ik herinner me dit allemaal. - Ik weet.
Ik weet niet hoe.
Je bent naar Chili verhuisd vanwege de zaken van je vader.
En nu zit je stevig geplant in New York studeren...
piano, maar jij wel eigenlijk acteren studeren.
Een carrière die veelzijdigheid vereist om een ​​arsenaal aan personages te spelen.
En dat is mijn conclusie,
dat jij, mijn liefste, erg op mij lijkt.
- Hoe? - Omdat je moest nemen
alle stukjes, alle stukjes van jou verspreid over deze gevarieerde landschappen
en vorm, creëer de ware persoon dat staat nu voor mij.
Hoe is dat vergelijkbaar?
- Je vroeg het mij net en ik vertelde het je. - Ik weet. Oké.
Russisch-Orthodoxe Jood.
- Opgegroeid in Boston. - Oh, iemand anders luisterde.
- Kind van immigranten. - Ja.
Je vader is een selfmade zakenman.
Doordrenkt van Talmoed. Harvard.
- Toen Curtis School for Music-- - Instituut.
Instituut voor Muziek in Philadelphia.
Nu stevig geplant hier in New York City bezig met componeren en dirigeren.
Onder het mom van een concertpianist aangetrokken tot dit artistieke Mekka,
op de vlucht voor mijn puriteinse afkomst net zoals jij.
Jouw familie was dat zeker iets meer ondersteunend.
Mijn vader stelde mij een klezmer voor, spelen voor kopeken op de hoek van de straat,
wanhopig dat ik meedoe het familiebedrijf om geld te verdienen.
Wat was het familiebedrijf?
Samuel J. Bernstein Haarbedrijf.
- Echt? - Ja.
Ik had dus geen keus maar om er een samenstelling van te worden
aangenomen toespraak, manier van leven en kijk op het leven,
een composiet, waardoor ik kan zijn veel dingen tegelijk.
En dat is waarom wij, jij en ik, kunnen volhouden en overleven
Omdat de wereld wil dat wij dat zijn Er is maar één ding en dat vind ik betreurenswaardig.
Ik vind je erg aantrekkelijk, Felicia.
♪ Meegesleept, meegesleept ♪
♪ Je liet je meeslepen ♪
Het is echt te veel. Het spijt me zeer.
Wachten! Wachten!
Gaan! Gaan! Gaan!
O, dat vind ik leuk.
Je hebt veel energie, ik moet het je vertellen.
Ik volg je gewoon. Ik weet niet waar.
Ik ben nog nooit in dit deel van de stad geweest.
Ik kan me je niet voorstellen op een plek als deze zijn.
- Nu, ga jij hier naar binnen. - Oké.
- Gewoon op het podium. Doe je schoenen uit. - Oh.
Oké. Waar plaats ik ze?
Aan de andere kant.
- Waar ga je heen? - Ik krijg net het script.
- Het script? - Ja.
- Moet ik ook acteren? - Wat?
- Moet ik iets doen? - Misschien.
Nu ben ik zenuwachtig.
Je zou nerveus moeten zijn.
Nou, dit is gewoon prachtig.
Dit is gewoon prachtig.
Ik ga een scène voorlezen met Maestro Bernstein.
Ik kan beter een show van mezelf maken.
Meester Bernstein? Dat klinkt heel chic.
- Hier. - Oké. We gaan het lezen.
- We gaan het echt doen. - Ja.
- Ik ben de koning? - Jij bent de koning, en dit is jouw kasteel.
Oh fantastisch.
Ook al ben jij de koning,
- Je bent behoorlijk ingenomen met mij. - Ja.
Dus besloot je mij een witte roos te geven van jouw kroon.
Natuurlijk deed ik dat.
Nee, die heb je nog niet. Ik moet het je geven.
- Hier is je bloem. - Ik heb het stuk niet gelezen.
- Ik weet. - Hou vol.
Kunt u dit voor mij vasthouden, alstublieft? Oke.
Omdat ik de koning ben...
wie is er verliefd.
Een geschenk voor mij, mijn heer?
Dat is heel goed.
- Het is jouw lijn. - O, eh...
"Met je kleine wasvlekken, witte roos,
Je ziet eruit als de extravagante handen zij de bloem..."
Nee nee nee.
"Je lijkt op het oog...
van een gebroken maan."
Jij bent verschrikkelijk.
Wat is jouw lijn?
"Je verandert altijd, mijn liefste."
"Ik heb je gisteren niet gezien."
'Maar ik keek naar je paard.'
"Het is zo mooi."
"Maar niet zo mooi als jij...
omdat je een draak bent."
‘Ik geloof dat je dat zou kunnen breek mij in tweeën met je armen,
hoe zwak ik ook ben...
zoals vorst
verbrand in de zon."
Dat is al een stuk beter, Is het niet, mevrouw Montealegre?
Iets meer licht?
- Wel, dank je, Jozef. - Oh, Jozef, mijn excuses.
Ik werd zenuwachtig. Ik dacht dat het een spin was en ik probeerde het te doden met mijn jas.
Geef de podiumdeur een duw op weg naar buiten. Hij vergrendelt vanzelf.
Dank je, Jozef.
Welterusten. Prachtig. Dank je, Jozef.
Je hebt het mij niet verteld je vader is eigenaar van deze plek.
Is dit hoe je naar binnen lokt? al je mannelijke vrijers?
Nee, ik... Ik blijf zelden na negen uur op.
Wacht even. Heb je voor mij een uitzondering gemaakt?
Ik dacht dat jij misschien de moeite waard was een uitzondering voor maken.
Ach ja, Ik hoop dat het je niet te veel kost.
Hoe kan ik het voor u de moeite waard maken? O, ik heb het.
- Er is iets mis. - Wat?
- Wat is de naam van je personage? - Eh...
- Margaretha. - Margaretha.
- Ja.
- En jij bent de understudy? - Ja.
Ik denk dat jij Margaret moet zijn acht voorstellingen per week.
Voorkant en Midden.
- Als het angst is die je tegenhoudt... - Er zijn veel dingen die mij tegenhouden
maar angst is daar niet één van.
Ik zou hier niet staan voor je...
Ik zou niet eens in New York City zijn als de angst de overhand kreeg.
Het is gewoon niet zo gemakkelijk.
We zouden gek zijn als we dat niet zouden denken
geluk speelt een rol evenals talent en vastberadenheid.
- Ik ben daar een perfect voorbeeld van. - Oh, je maakt zeker een grapje.
Als Bruno Walter dat niet had gedaan werd die noodlottige dag ziek
en Rodziński sneeuwde in de staat, Ik zou nooit mijn debuut hebben gehad.
Ik zou pianoles geven tegen kleine achtjarigen die klagen...
Als het niet die dag was, het zou een ander zijn geweest.
- Is dat wat je denkt? - Ja ik weet het.
- Echt? - Natuurlijk.
En vergeet niet... je bent een man.
Dat doe ik nooit.
Rechts.
O mijn God.
Bravo!
Je was geweldig.
Jeetje. Shirley, het was erg aardig van je om te komen.
- Ik heb Richard Hart en zijn vrouw Lil meegenomen. - Nee.
Dick is aan het repeteren zijn nieuwe Broadway-show met Eva Gabor
en hij verlangt niet naar dit huwelijk en, nou ja, ik denk dat hij jouw type is.
- Welk type is dat? - Hetzelfde als de mijne,
niet beschikbaar.
Prachtig.
Ach, ach...
Het is zo aardig van je om te komen.
Ik hou gewoon van Dark of the Moon.
Oh stop. Je bent geweldig.
De productie is beter omdat jij erin zit.
Het is alleen voor deze week, maar dat is aardig van je om te zeggen.
Als ze enig verstand hadden, ze zullen tegen mevrouw Jones zeggen dat ze in bed moet blijven.
Je bent echt geweldig.
- Beste. - Dank u, het is zo aardig van u om te komen.
- Graag gedaan. - Bedankt.
- Kom een ​​hapje bij ons eten. - O, ik, eh...
Ik kan niet, ik haal de trein naar Tanglewood in de ochtend.
- Tanglewood? - Hmm.
Je gaat naar mijn broer.
- Nou, kijk niet zo verrast. - Ik ben niet... Ik ben gewoon...
Hij heeft het niet vermeld.
Goed...
- Misschien was hij discreet? - Mijn broer?
Ik betwijfel het.
- Nee, probeer het opnieuw. - Oh, goh, het is zes uur.
- Nee! - Acht.
- Vreselijk. - Het is vier...
- Nee. - Drie.
Nou, dan moeten het er zeven zijn.
Kun je proberen je gewoon te concentreren?
Misschien moet ik stoppen en denk even na.
Je stopt gewoon en denkt na want ik stuur het naar jou
direct.
- Twintig. - Nee.
Nee.
Hoe lang moeten we dit doen?
Nou ja, we moeten opbouwen een zeer sterke verbinding.
- Dat kan ik niet. Ik weet niet wat je doet. - Hm?
Je zou kunnen bouwen een bom daar, voor zover ik weet.
Nee.
- Ik ben gewoon heel erg relaxed. - Blaas de hele boel op.
Ben jij dat niet?
- Ja dat ben ik. - Ben je?
Ja.
Ik heb je nog nooit zo lang stil zien zitten.
- Heb je zin om te bewegen? - Nee ik ben niet.
- Goed. - Eigenlijk helemaal niet.
Kom hier, ik zal het doen.
Mijn God.
- Ik ben nutteloos, nietwaar? - Jij bent.
Waar ga ik heen?
- Hier, blijf daar staan. Niet deze. - Oké.
- Niet. - Oh waarom niet?
Nou... een beetje opzichtig misschien?
Ziet er niet zo stuntelig uit.
Dit vind ik leuk.
Ik hou van je geur.
- Je doet? - Ik doe.
Het is mijn vader.
Is dat niet vreemd?
Ik hield gewoon van...
mezelf inpakken
in zijn trenchcoat,
als hij door de deur zou lopen 's avonds van het werk...
Die geur zou mij bedwelmen.
Ik associeerde het altijd met een gevoel van veiligheid.
Ze is zo mooi. Vertel me over haar.
- Ze is geweldig. Ze is een lief meisje. - Ja.
- En we zijn gewoon... - Waar hebben jullie elkaar ontmoet?
- We hebben elkaar ontmoet op een feestje bij Claudio Arrau. - Ah.
Dus, Felicia, ben jij een actrice?
- Geweldige actrice, ja. - Nee ik ben.
- Natuurlijk ben je dat. - Nee ik ben.
Ongelooflijk, dat ben ik.
- Hij is niet. - Nee, verschrikkelijk.
- Nee ik ben. - Screen eenmaal getest in LA
- en het was verschrikkelijk. - Vreselijke acteur.
Ze stuurden me naar Hollywood en zet mij op de camera
en zei: "Bedankt, hier is een enkele reis ticket terug naar New York City."
- Oh nee. - "Oh, nee" heeft gelijk.
Hij was hier student tijdens onze eerste zomer en nu...
hij is ieders favoriete leraar
en je kunt niet eens de schuur in als hij het studentenorkest dirigeert
omdat het zo vol is.
- Alleen maar omdat ik zoveel van ze hou. - En ze houden van je.
Vertel me wat er gebeurd is met het Rochester Philharmonic.
- Oh, ze hebben mij gepasseerd. - Ja dat weet ik.
Ze dachten dat ik geld uitgaf te veel tijd met jou in Boston.
- Is dat de reden? - Ik geloof dat het zo was.
We moeten echt overleggen "Onze stad" als je...
Op weg naar Hollywood?
- Tijd verspillen aan muziektheater... - Ik beloof,
Ik geef muziektheater op.
Lenny, jij bent verantwoordelijk vanwege uw giften.
Hij kan zijn de eerste grote Amerikaanse dirigent.
Maar hij zou zijn leven moeten leiden
op zo'n manier dat wanneer hij naar buiten komt op het podium om zijn orkest te leiden,
hij kan naar waarheid tegen zichzelf zeggen: "Mijn leven en mijn werk zijn schoon."
En de naam...
Aan een Bernstein, ze zullen nooit een orkest geven.
Maar een brandwond?
Leonard S. Burns.
- Daar zou ik een nachtje over moeten slapen. - Ik vermaakte mensen
op de trein heen en weer naar Moskou.
En bij elke aankomst Ik moest meteen terug
omdat, natuurlijk, als Joden mochten we daar niet wonen.
Ik heb de stad nooit gezien.
Niet een keer.
Maar ik moet spelen.
Ik wil ze zien.
Zie wat?
Alles Maestro Koussevitsky wil dat je het opgeeft.
Alle muziek die je hebt gemaakt.
- Je doet? We kunnen niet zomaar weggaan. - Ja.
O ja, dat kunnen we.
Ongelooflijk.
Waarom zou je dit ooit willen opgeven?
- Het is zo geweldig. - Het is geen serieuze muziek, toch?
Wat betekent dat?
Nou, het betekent...
hij denkt dat ik dat zou kunnen zijn de eerste grote Amerikaanse dirigent.
Is dat wat je wilt?
Ik wil veel dingen.
♪ New York, New York! ♪
♪ Het is een geweldige stad! ♪
Hoe voel je je?
Ik denk dat het beter is.
Is het goed als ik mijn hoofd zo leg?
- Het is vreselijk gênant. - Nee.
- Het is alsof ik niet...
Als ik gewoon niet adem, komt alles goed.
Gewoon nee.
- Het gebeurt elke keer. - Elke keer wat?
- Wat bedoel je? - Elke keer als ik naar bed ga
- dat ben ik niet gewend. - Oh, ik begrijp het.
- Nou, je suggereerde het. - Nou, ik weet niet wat je bedoelde.
- Ik was gewoon... - Oh hemeltje.
- Het is de onderrug... - Gebruik je pillen of zo?
- Ik slik veel pillen. - Nee, ik bedoel, zeker wel.
maar ik bedoel specifiek hiervoor.
- Oh jee. Het spijt me. - Hm.
Jij arme ding.
- Dat is veel beter, op de grond liggen. - Ja.
Veel beter. Bedankt. Het is een geweldig idee.
Je zet het allemaal op met de kussens.
- Jij zorgt echt voor mij. - Ik wilde het je op je gemak stellen.
Ik heb een spel dat we kunnen spelen. Afgunst en geheimen.
- Ken je dat spel? - Nee.
We vertellen elkaar allebei een geheim, dan vertellen we elkaar iets
waar wij jaloers op zijn en dan komen we dichterbij.
Maar ik voel me al aardig dichtbij.
Je lijkt zeker dichterbij dan 20 minuten geleden.
- Oké. - Ik heb verschillende kanten van je gezien
- waar ik alleen maar van heb gedroomd. - Oh hemeltje.
Oké.
Jij gaat eerst.
Wil je zeggen iets waar je jaloers op bent
of iets dat geheim is?
Vertel me een geheim.
- Oh, ik ga je een geheim vertellen? - Ja.
- Heb ik net op je geantwoord... - Nee.
Oké.
Nou, toen ik een jongen was...
Mm.
...Ik had dromen waar ik mijn vader zou vermoorden.
En het punt is dat ik wakker zou worden uit de droom en ik zat in bed...
en ik fantaseerde er alleen maar over...
omdat hij zo wreed was.
Soms kan ik het gewoon niet...
Ik kan mezelf blijkbaar niet vinden.
Goed...
Ik ben het er trouwens mee eens.
- Over wat? - Over de naam.
Felicia Brands.
Het heeft absoluut geen glans.
Ik bedoel, het klinkt gewoon verkeerd.
- Nou, je geluid kalmeert me... God. - Doet het?
Ik ben eigenlijk jaloers op de lucht dat zich een weg door je heen baant.
Uit mijn mond, hoop ik.
- Hoe dan ook, eigenlijk. - Nee.
Ik heb er nooit zo over nagedacht.
Maar het zal zeker wel wat zijn
toonhoogtevariaties als het er aan de andere kant uit zou komen, toch?
Net zo prettig, neem ik aan.
- Tril ik? - Je bent walgelijk. Ja.
Die ogen...
Je weet het niet eens Hoe hard heb je mij nodig?
Ik zou.
Lieverd, dat was het beter dan Philadelphia.
- Echt? - Het heeft alles van mij afgenomen
- niet om meteen in het orkest te springen. - Je bent te aardig.
Heb ik je over het meisje verteld? Het meisje met wie ik brieven schreef... Felicia.
- Waar ik over schreef. - Ja, ja.
Dit is David en hij speelt klarinet. Wat doet hij nog meer...
- Ik speel klarinet. - Ik kan zien.
- En hij is buitengewoon. - Ja.
Oh, nou, ik was aan het luisteren, je was fantastisch.
Jij ook. Broadway-ster.
Oh nee.
We gaan lunchen met Kouss, anders zouden we...
Hoe zit het later? Iets drinken of zo?
Dat zou ik leuk vinden, ja.
- Het was niet mijn bedoeling om je dat aan te doen. - Nee, dat is in orde.
- Misschien was dat ongevoelig van mij. - Nee.
Helemaal niet.
- Dus we zien je later. - Ja.
Oke laten we gaan. Kom op. Kom op, klein vogeltje!
- Fijn jou te ontmoeten. - Fijn jou te ontmoeten.
Ach, het leven is niet zo serieus. Eerlijk gezegd is dat niet zo.
In welke tijd leven wij? Men kan zo vrij zijn als men wil
zonder schuldgevoel of bekentenis. Alsjeblieft, wat is het kwaad?
Ik weet precies wie je bent.
Laten we...
probeer het eens.
- Ja. - Ja?
- Ik bedoel-- - Nee!
- Niet hier. - Nee, niet hier.
Nee, zo bedoelde ik het niet.
Leonard Bernstein wel componist, dirigent en pianist.
Zijn vrouw, Felicia Montealegre, is een actrice.
Beiden leiden een volwaardig, professioneel leven, maar ze zijn zelden uit elkaar.
De heer Bernstein is 37 jaar oud
maar hij is in de publieke belangstelling geweest voor een tiental jaar.
Vanaf het moment hij verving Bruno Walter
om de Filharmonische Symfonie te dirigeren op 25-jarige leeftijd,
sindsdien heeft Leonard Bernstein dat gedaan over de hele wereld uitgevoerd of gespeeld.
En hij is geschreven symfonieën, balletten en opera,
evenals scores voor de Broadway-musical Wonderful Town
en de film On the Waterfront.
Felicia Montealegre kwam naar Broadway en Amerikaanse televisie
uit Santiago, Chili.
Ze was een van de eersten op televisie volwaardige dramatische sterren.
De Bernsteins, Leonard, Felicia en hun kinderen,
Jamie en de twee maanden oude Alexander,
woon in New York City in de buurt van Carnegie Hall en Broadway.
Ze zijn hier al zo'n drie jaar.
Goedenavond Felicia.
- Hallo, Ed. - Goedenavond, Lenny.
- Hoe gaat het, Ed? - Goed.
Lenny, voor mij is het altijd...
nogal moeilijk om u professioneel te classificeren
omdat je zoveel dingen doet tegelijkertijd.
Wat denk je uw hoofdberoep?
Ik denk dat ik dat moet zeggen mijn voornaamste bezigheid is muzikant.
Alles wat moet doen met muziek is mijn provincie,
zou je niet zeggen? Of het nu gaat om het componeren ervan
of het uitvoeren ervan, of het onderwijzen ervan, of het bestuderen, of spelen.
Zolang het muziek is, Ik vind het leuk en ik doe het.
Felicia, heb je problemen? op de hoogte blijven van Lenny's activiteiten?
Het wordt behoorlijk moeilijk. Hij heeft veel activiteiten op zich genomen.
Dit seizoen belooft het te worden een hele hectische.
Onder hen, hij schrijft twee muziekshows.
Eén ervan is een aanpassing,
Romeo en Julia, dat is West Side Story
met Jerry Robbins en Arthur Laurents
en wonderbaarlijk getalenteerde jonge tekstschrijver Stevie Sondheim.
En dan is hij aan het doen vier functiepresentaties
in Omnibus, het televisieprogramma van CBS.
En, eh...
- Was dat goed? - Jij kent mijn schema beter dan ik.
Felicia, hoe zit het met jou?
Ben je met andere dingen bezig naast acteren?
Nou ja, het wordt behoorlijk moeilijk om nog veel meer te doen dan voor dit huishouden zorgen.
Mijn man, de kinderen en acteren neemt de rest van de tijd die overblijft.
- En mijn projecten onthouden. - Goed...
Dat kan ik niet helpen.
Lenny, wat is het grote verschil? in het leven
van componist Bernstein en dirigent Bernstein?
Nou ja, ik denk...
Ik denk dat het een verschil is. Zijn...
een persoonlijkheidsverschil die tussen elke componist voorkomt
tegen welke dan ook... of welke maker dan ook versus welke uitvoerder dan ook.
Elke artiest, of dat nu is
Toscanini of Tallulah Bankhead, wie het ook is,
leidt een soort openbaar leven.
Een extravert leven, zo je wilt.
Het is een te simpel woord, maar zoiets.
Terwijl een creatief persoon, uh,
zit alleen in deze geweldige studio die je hier ziet
en schrijft helemaal alleen en...
communiceert met de wereld op een zeer persoonlijke manier en...
en leeft nogal...
groots innerlijk leven in plaats van een groots uiterlijk leven.
En als je meedraagt beide persoonlijkheden...
Ik veronderstel dat dat betekent dat je dat wordt een schizofreen en daarmee is het afgelopen.
Felicia, dat moet wel Jij bent ook geïnteresseerd in muziek, nietwaar?
Papa.
Papa!
Vangst!
Nou, ik hou ook van jou, lieverd.
Zo veel. Bedankt.
Nou, hallo, kinderen van Zeus!
Mijn man!
- Hallo, Lenny. - Hallo.
Wat een leuke verrassing.
Daarom houd ik van New York City.
Kom uit je appartement
en ineens je komt gewoon mensen tegen van wie je houdt.
- Ik ga naar het centrum. Oh. - Ik ook.
Nou, we zijn aan het snijden door het park om naar Saks te gaan
- vóór de zondvloed. - Wie ben je? Hallo. Hallo.
Hallo, je bent zo mooi. Je bent zo kostbaar.
Mag ik je een geheim vertellen?
Ken jij Ik heb met je beide ouders geslapen?
Te veel, nietwaar? Te veel.
Ik hou te veel van, wat kan ik zeggen? Maar ik houd het in.
Ik houd het in!
Zie die mensen aan de overkant van de straat naar ons staren?
Zeggen: "Hij kan het niet zijn. Op televisie ziet hij er veel beter uit."
"Zeker heeft de oren van Leonard Bernstein Maar toch?"
"Kan hij dat zijn? Is dat mogelijk?"
Hoe beschamend. We hebben niet eens zilverwerk.
- Hier. - O, het spijt me, lieverd.
Wat is er mis met het zilverwerk? Wij hebben het niet nodig.
Ik heb Chinees eten besteld, weet je nog?
Het probleem is dat we die nodig hebben verdomde gordijnen zodat ik kan slapen.
Loop rond als een zombie.
Maak al onze kinderen bang.
- Hebben we kinderen in dit huis? - Wij doen.
Ik weet niet hoe de Bergs het doen. Drie kinderen.
Drie! Ik weet het, het is ongelooflijk. Onredelijk.
Alex maakt geen enkel geluid. Ik denk dat het goed met ons gaat.
- Niet voor nu. - Slaapt de hele dag.
- Alexander, onze slapende kleine baby. - Hij zal niet lang slapen.
- Het is alsof hij niet eens echt is. - Nee.
Droom kindje.
Ik ben verdrietig, lieverd, en ik weet niet waarom.
Lieverd, je bent zo moe. Je hoeft alleen maar te slapen.
Ja.
De zomer zong een tijdje in mij, het zingt niet meer in mij.
Edna St. Vincent Millay.
Als de zomer niet in je zingt,
dan zingt er niets in jou.
En als er niets in je zingt,
Dan kun je geen muziek maken.
Er is een prijs voor het zijn in de baan van mijn broer, dat weet je.
Hoe graag hij het ook zou willen geloven het tegenovergestelde is waar.
Ik veronderstel Ik begrijp wat je bedoelt.
Het is heel vreemd, maar ik...
Ik geloof echt dat dat in iedereen zit.
Je wilt jezelf aanpassen.
Deze kant op.
Maar...
deze oplegging hebben van een sterke persoonlijkheid,
het is als een weg naar de dood.
Echt.
Maar op het moment dat ik dat zie waardoor hij lijdt,
Nou, ik besef dat het het niet waard is.
Nee. Waarvoor? Het gaat mij niet vermoorden.
Als het hem plezier zou doen of voorkomen dat hij lijdt
en het ligt in mijn macht om het te doen Wat dan?
Maar men moet het doen geheel zonder opoffering.
En als er een offer moet komen, dan verdwijn ik.
Goed?
Oh!
Die tijd, die tijd was echt goed!
- Rieten! - O mijn God!
Wit antiek riet met Pierre Deux kussens.
- Ik hou ervan. - Dat zal het geven
grillige, Victoriaanse serre-look.
Dus je wilt mij opsluiten in een glazen kooi als een soort exotische vogel.
Ik ben omringd door mannen en het voelt zo goed.
Ze zijn echt beter.
Ik denk dat Felicia... Ik weet het niet... Ik kan er gewoon geen kop of staart van maken.
Het gaat goed met haar. Ze is gewoon, weet je, ik bedoel...
Alles goed met je? Heb je nodig een handdoek halen of zo?
Julia! Julia! Julia!
Ik denk dat we een handdoek nodig hebben.
Het komt doordat je zo afgeleid bent altijd.
Ik ga een grote puinhoop maken.
Oké, geweldig.
- O mijn God. - Heeft papa er iets over gezegd?
- Harry en Amberson deze zomer? - Nee.
Oh, Harry biedt me een baan aan bij Amberson deze zomer.
Wat denk je?
- Wat zegt papa? - Papa vindt het een geweldig idee.
Dan vind ik het geweldig.
- Dus ik heb jouw zegen? - Ja.
- Bedankt. Doei. - Ik houd van je. Doei.
- Ze ziet er zo volwassen uit. - Schijn bedriegt.
Ik heb toestemming gekregen.
Ontzettend bedankt.
Wees hier heel goed in. Wees echt goed.
- Zo blij. - Je intimideert mij. Ik zal mijn best doen.
Ik ben zojuist vertrapt in mijn eigen huis.
Kom hier. Ik wil dat je een paar mensen ontmoet.
Deze man vertrapte me bijna.
- Ik werd onthoofd-- - Luister naar me--
- Ik weet het, ik ben moe, alsjeblieft... - Dit is Lenny.
- Hallo! Hoe is het met je? - Dit is Charlie.
Al mijn handen zijn genomen.
- Je bent een grote kerel. Groot mens. - Jim.
Je bent een enorme kerel. Hallo, Charlie.
Plezier. Hoe is het met je? Een leuke tijd hebben?
Lenny zou moeten componeren.
- Goed... - Nee, Harry speelt het graag
aan de kant van hem met de schijn en de opnames en...
jongens van koekjesvormers.
- Weet je, hij is niet mijn favoriet. - Mijn favoriet.
Nee, ik weet het, hij is niet mijn favoriet.
- Goed... - Goed...
- Je vat het op als een kampioen. - Jij bent.
- Dat zou ik nooit weten. - Kan er goed mee omgaan.
- Onze kleine Jeanne d'Arc. - Ja.
Maar onthoud wat er met Joan gebeurde. Het lukte niet zo goed.
Zo verveeld.
- Hallo, Scott. - Hallo.
In onze familie zeggen we dat niet. Felicia vindt het niet leuk.
- In je familie? - In mijn familie.
Jouw familie, Lenny?
Oké, dat is genoeg.
- We zijn al tien jaar samen. - Geloof me, ik ken er drie.
Ik denk dat ontkenning dat wel is niet alleen een rivier in Egypte.
- Dat was het kruiswoordraadsel. Drie letters. - Echt?
Woordspeling.
- Ja, het is een woordspeling. - Ja dat is zo.
- Heb je het donderdag gedaan? - Ja.
- Het is vrij eenvoudig, maar... - Ja.
- Hallo. - Hallo, ik ben Tommy.
Ben je net verschenen uit mijn zakdoek?
- Ik woon hier nu. - Ben jij een geest?
- Mocht ik willen. - Krijg ik drie wensen?
- Wat is je eerste wens? Hoi. - Mijn eerste wens.
Succes. Dag, Tommy.
Sorry, ik weet niet eens of je...
- Het is mooi. - Oh dank je.
- Felicia zet het in elkaar. - Ze doet het goed.
Als ik aan mijn apparaten werd overgelaten, Ik zou verkleed zijn als een clown.
Dat is de waarheid. Vertel het aan niemand.
Vind je het erg als ik in de andere kamer rook? Waar woon je? Wie ben je?
- Ik kom uit San Francisco. - Dus je komt van de aarde?
Oorspronkelijk wel.
- Je haar is prachtig. - Dat is lief van je.
Luister, ik moet naar het dak. Ik heb wat lucht nodig.
- Zou je met mij mee willen gaan? - Graag.
Dat is geweldig. Kom hier. Tommy, toch?
- Toast van het feest. - Belle van de bal.
De schoonheid van het bal!
- Mijn God, maak je een grapje? - Beide tegelijk. Op de een of andere manier.
Een highwire-act. Toast bel. Toast bel.
Heb jij Lenny ergens gezien?
Wil je dat ik hem haal?
Nee, het maakt mij niet uit.
Dat is wat ik zeg, dat ik de coltrui nodig had.
Ik had de coltrui nodig, je weet wat ik bedoel?
Ik bedoel, dat is de... Terwijl ik deze verdomde muur doorbreek.
- Hoe gaan we dit probleem oplossen? - Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik maak me er zorgen over. We moeten het uitzoeken.
Nou, nietwaar... Weten je luisteraars hoe je eruit ziet?
Het probleem is dat je bij de radio zit, je moet op televisie zijn.
- Stop. - Je bent prachtig. Mag ik?
Lieverd, dit is Tommy.
- Alles ok? - Het is in orde.
Liefje.
Waarom ga je hier niet doorheen? Het is goed.
- Liefje. - Nee.
Het spijt me zeer. Het spijt me zeer.
Fixeer je haar. Je wordt slordig.
Nou, leuk vinden of niet, deze wereld is volkomen gefascineerd,
zelfs geobsedeerd, door alles aan jou.
Sinds dat beroemde telefoontje wat leidde tot je debuut in Carnegie Hall.
En je hebt ze niet in de steek gelaten, mijn liefste.
Vijftien jaar op televisie en ons iets geleerd alle magie van klassieke muziek,
de Jongerenconcerten en Omnibus
honderden miljoenen bereiken over de hele wereld,
tien jaar bij het New York Philharmonic
en dan zijn er de composities.
West Side Story opnieuw gedefinieerd de Amerikaanse musical.
- Jezus Christus. - Dan zijn er nog Candide en On the Town.
Eigenlijk, als je het bij elkaar optelt, er is niet veel dat ik heb gemaakt.
Muziek is... ik niet...
Ik weet dat dit vreemd gaat klinken, het was het belangrijkste wat ik kon doen
en een geweldige bron van ontevredenheid die ik niet heb
zoveel gecreëerd.
Ik bedoel, als je het bij elkaar optelt, het is geen erg lange lijst.
Goed...
Wat dit is...
Dit is een kans voor de wereld om je te leren kennen, los van dat alles.
Dit boek is om te begrijpen wat waar je aan denkt in je privémomenten.
Je persoonlijke gevoelens op, Nou ja, over het leven zoals je het kent.
Ik heb het gevoel dat de wereld is op de rand van instorting.
Dat is waar ik zin in heb.
Ik ben heel serieus.
- Ja. - De vermindering van creativiteit,
die tot stilstand is gekomen.
Ik bedoel, niet wetenschappelijk. Dat is geëxplodeerd.
Maar terwijl we hier zitten, Ik vind het heel moeilijk om...
denk dat...
of ik nu dirigent of componist ben,
van welke betekenis dan ook, heeft overal invloed op.
Of dat mijn bestaan ​​is zelfs de moeite waard om over te praten voor dit boek.
Nee, ik ben het ermee eens. Daar ben ik het mee eens.
Ik denk dat dit veel kunstenaars heeft getekend en dat zie je terug in hun werk.
Dit lijkt in het onderbewustzijn te sijpelen
- zodat er een grote depressie ontstaat... - Maar ik weet dat Felicia...
Ze voelt het enorm aan.
Het is allemaal alomtegenwoordig.
Het is bijna alsof ze het niet kan geniet nog van alles.
Ik weet.
- Het lijkt zo triest. - Een picnic...
het water, lunchen...
samen zitten.
Wat is dat?
Ik denk dat ze een scherp gevoel van nutteloosheid heeft.
Dat merk ik ook bij haar.
ik had geen idee omdat ik eerst dit gevoel van haar had,
ongelooflijk, wat ze is, levendig
en wonderbaarlijk alert en bewust
en een gelukkig mens,
maar iets in haar lijkt verpletterd.
Ze zei vorige maand tegen mij in Wenen:
"Ik wil uitstappen. Ik wil de bus stoppen en uitstappen."
- Hmm. - Hmm.
En hoe voel jij je daarbij?
Ik heb een of twee besparingsfactoren. Eén daarvan is dat ik van mensen houd,
en ik hou van muziek. Ik hou zo veel van muziek het houdt mij aan het leven vastgelijmd
zelfs als ik het meest depressief ben.
En ik kan er heel diep depressief van worden.
Maar ik heb een arbeidsethos en dat houdt mij overeind.
En de andere is dat Ik hou zoveel van mensen dat...
het is moeilijk voor mij om alleen te zijn.
Dat is een deel van mijn strijd als componist.
Ja.
Jij bent de enige persoon die ik heb ontmoet
die de badkamerdeur open laat staan uit angst om alleen te zijn.
Ik bedoel, kan iemand dat echt geloven?
de mens zit gewoon zo gevangen
dier.
Hij is een slachtoffer van zijn eigen hebzucht en dwaasheden en...
Beiden geloven in het goddelijke element hierin of iemand niet.
Zolang ik er in geloof...
waarvan ik aanneem dat het zo is waarom ik zoveel van mensen hou,
dan moet ik dat geloven
in een afgelegen hoekje van mijn ziel er is een uitweg.
Oké, sopranen...
jij zit op de hete stoel.
Neem het uit maat 44, net vanaf het einde van "Laat onze tuin groeien,
laat onze tuin groeien’ op weg naar a capella.
En sopranen, zorg ervoor dat jullie...
maak daar ruimte voor de hoge tonen kunnen stijgen.
- Het betekent-- - Het is... "Ik ga dood
en ik krijg een hernia."
Het is een oude Chileense uitdrukking.
Ik was wanhopig op zoek naar een rijm, Ik kon het niet.
- Ik heb haar wakker gemaakt-- - Je moeder kwam uit Rovno Gubernia.
Midden in de nacht, wanhopig.
Er is een Chileens idioom, boven op haar hoofd.
Je maakte me wakker uit een hele diepe slaap.
Het is het exacte stuk.
Eigenlijk alle Spanjaarden hier is allemaal van Felicia.
We hebben geluk dat ze hier vandaag is om te helpen met de uitspraak.
Dat is juist. Het spijt me, ik ben...
Ik bladerde door Voltaire's werk en ik kon Rovno Gubernia niet vinden.
Dat komt omdat ik het verzonnen heb, mijn beste jongen.
Laten we eens kijken wat je denkt.
- Kijk wat je denkt. - Dit is mooi.
Ik weet het, is het niet prachtig?
- Oké, alsjeblieft. - Bedankt.
Kom op. Laten we gaan.
Lenny, wat wil je dat ik krijg?
Je zou gewoon die grote tas kunnen krijgen van brokjes.
O Heer. Bedankt.
Het is Jamie.
En ik wilde wat drinken.
Papa!
Hallo schat.
Help jezelf daarna. Ga er gewoon heen.
Is dit allemaal Felicia's idee?
Ik had er niets mee te maken. Ook haar schilderij.
- Heel mooi. - Lenny.
- Wat is er, lieverd? - Heb je Jamie gezien?
- Ik heb Jamie niet gezien. - Heb je haar niet gezien?
Nee.
- Waarom? Is ze hier? - Ja, ze is hier.
Ze is vreselijk overstuur, lieverd.
Waar is ze boos over?
Ze heeft roddels gehoord.
- Pardon? - Geroddel.
- Roddels waarover? - Over jou, lieverd.
En ik dan?
Ik weet het niet. Ze is de hele zomer in Tanglewood geweest.
Ik kan me niet voorstellen wat ze gehoord heeft.
Wat heb je haar verteld?
Lieverd, het is niet aan mij om dat te zeggen. Ik zei dat ze met je moest praten.
Ze is oud genoeg, vind je niet?
Het maakt mij niet uit hoe oud ze is, Ik vraag u discreet te zijn.
Ik denk dat ze helemaal op leeftijd is waar ze moet, verdient het om te weten.
Ik bedoel, lieverd, ze heeft hier niet om gevraagd.
- Het was mijn beslissing. - Nee, het is onze beslissing.
Het is niet alleen van jou.
Waag het niet om haar de waarheid te vertellen.
Jamiery Creamerij.
- Welkom thuis. - Nou, kijk hier eens naar.
Hallo.
- Hoi. - Hallo. Wauw.
Niet wat ik verwacht had.
Heb je een nieuw nummer geschreven of zo?
Ik was aan het lezen. Mijn dagboek bijhouden. Heb je een leuke reis gehad?
- Heb je Tommy gezien? - O ja, hij zwaaide.
Ik dacht dat je daar blij van zou worden. Hij gaat het weekend doorbrengen.
Prachtig.
Slim als een zweep, die jongen. Houdt mij scherp.
Kijk hoe hij de anagrammen doet.
Hij is een lieve jongen.
Ja jij weet het, Je moeder vertelde me dat je...
zijn erg overstuur omdat je geruchten hebt gehoord
over mij in Tanglewood deze zomer.
I hoop echt ze zou niets gezegd hebben.
- Jamie... - Het is prima, het maakt niet uit.
- Het is een groot probleem omdat je van streek bent. - Ik was niet boos.
Dus laten we het bespreken.
Je moeder en ik heb erover gesproken en...
Ik zei dat ik hierheen zou komen en praat er met je over.
- I-- - Probeer iets te verlichten of van je af te werpen
begrip op wat had er kunnen gebeuren, dus...
- Jaloezie is het woord dat ik zou gebruiken. - Wat?
Jaloezie.
Toen ik een ... was...
Student aan Curtis, er was een jongen...
Het leek me een aardige jongen. Ik heb een pistool meegenomen naar school, probeerde mij te vermoorden
omdat hij jaloers was op mijn musical...
- talent. - Je muzikale talent.
Het bracht hem gewoon op de rand van moord.
Artur Rodziński was de muzikaal leider van het New York Philharmonic.
God zei hem dat hij mij moest inhuren.
Probeerde me te wurgen tijdens een repetitie.
Vanwege jaloezie.
Nu weet ik niet wat er is gebeurd of wie wat of waar zei,
maar dat kan ik me alleen maar voorstellen het werd afgewezen door jaloezie, lieverd.
Jaloezie op...
Van wat ik ook doe
dat heeft mij mijn hele leven geplaagd en mijn excuses dat ik je nu lastig val.
Maar ik hoop dat dat helpt.
Dus de geruchten zijn niet waar?
Geen lieveling.
Bedankt...
omdat je met mij kwam praten.
Ik ben opgelucht.
- Laten we naar binnen gaan. - Wat...
Oké, welke kleur?
Hier hebben we--
We hebben drie tinten van exact hetzelfde rood.
Het is niet precies hetzelfde rood.
Deze is blijkbaar blauw.
- Ik ga het proberen-- - Blauw--
Dus we stoppen gewoon met anagrammen, jongens?
Je gaat er een ontwerp van maken.
- Een nagelsessie houden. - Je bent een kunstenaar.
Kijk eens, het is een kleine checker.
Ik vond het een goed idee dat hij dit weekend komt.
Ik weet hoeveel Jamie vindt het heerlijk om bij hem te zijn.
- Jamie? - Jij vindt hem ook leuk, nietwaar?
Ja, ik wil.
Lieverd, als ik dat gedaan heb
- Er is iets mis, vertel het me. - Nee.
Nee, ik weet niet waarom Jamie is vooral...
Ik weet niet waarom je dat zei Ze was vooral geïnteresseerd in...
Nou, Tommy is heel, soort van... warm, en hij is zeer intelligent,
net als onze dochter.
- Oké. - En--
- Nee, dat zeg ik niet... - Nee, ik heb interesse
ook door tijd met hem door te brengen.
Ik probeer het niet van me af te schuiven dat ik hem hier voor haar heb gebracht.
- Duidelijk niet. - Nee, duidelijk niet.
Het enige wat ik zeg is dat is nog een reden waarom.
- Maar ik kan hem gemakkelijk zeggen dat hij niet moet komen. - Nee.
Ik heb de kamer duidelijk verkeerd gelezen.
- Nee. - Ik heb de kamer verkeerd gelezen.
Nou, dat is het niet echt daarover. Het gaat over...
- Waar gaat het over? - Nee niets.
Oké. Oke.
Dus dan is het goed?
Ja?
- Ja. - OK schat.
Ik doe het. Oké.
- Wat? - Nee, ik heb gewoon...
Niets. ik dacht we waren in gesprek.
- Maar dat waren we wel. - Nee.
- Het spijt me. Ik dacht dat we klaar waren. - Ik weet dat je het druk hebt.
Ik ben niet bezig, Ik wil dit gewoon afmaken.
Nou, doe het dan, lieverd. Ik houd je niet tegen. Doe het.
Waar is iedereen? O, ze zijn er.
Dag iedereen, Ik moet een mededeling doen.
Ik ben klaar met 'Mis'.
Jaja, papa.
Waar gaat mama heen?
Julia, die de Snoopy verliet in de vestibule?
Hallo, Brian. Alex.
Wie is er vertrokken... Wie heeft Snoopy in de vestibule achtergelaten?
- Wie heeft Snoopy in de steek gelaten? - Dat was ik. Het spijt me, papa.
Ik bedoel, het is zijn dag.
- Hij begon het te eten... -Papa, je moet mij zien.
- Hoeveel? - Stop.
- Waarom blijf je hier maar over doorgaan? - Hoeveel?
- Het spijt me zeer. - Er was een vrouw--
Je bent een dag te laat voor Thanksgiving.
Ik weet. Harry liet me overal heen gaan. Ik moest het doen--
Nina was erg overstuur.
Nou, ik denk niet... Nina lijkt niet zo boos.
Heb je haar horen schreeuwen? over een willekeurige vrouw?
Je hebt haar eindelijk zover gekregen dat ze kwam.
- Als verrassing voor jou-- - Papa!
Natuurlijk. Dank je, Julia.
Nina is niet boos over de vrouw.
Ze is boos over jou Thanksgiving bijna gemist.
- We wisten niet of je zou komen. - Vrolijke Thanksgiving.
- Mike, blijf alsjeblieft. - Bedankt.
- Ik moet naar beneden. - Jamie, neem hem mee.
- Ja, kom op, Mike. - Bedankt.
- Wil je eerst wat snacks? - Nee, met mij gaat het goed.
Vrolijke Thanksgiving.
- Liefje? - Hmm.
Even dacht ik...
- Het was een hele stunt die je uithaalde. - Wat?
- Dat was een hele stunt die je uithaalde. - Wat bedoel je?
Nou, lieverd, leg het kussen maar buiten en de pantoffels
en de tandpasta en de tandenborstel en sindsdien heb ik je niet meer gezien.
Ik begrijp dat je boos op mij bent. Jezus Christus. Maar ik bedoel...
laten we redelijk zijn.
Er is een gezegde in Chili
over nooit onder een vogel staan dat is vol stront.
En ik heb net geleefd
onder die verdomde vogel
zo lang is het eigenlijk komisch geworden.
Nou, ik denk...
- dat je je verdriet laat gebeuren-- - Oh stop het!
- Laat me uitpraten... - Dat heeft niets met mij te maken...
- ...wat ik ga zeggen. Ik denk... - Nee.
...je laat je verdriet toe krijg het beste van je.
Het gaat over jou, dus je moet ervan houden.
Je wilt slapeloos zijn en depressief en ziek.
Je kunt het dus vermijden het nakomen van uw verplichtingen.
- Welke verplichtingen? - Op wat je gegeven is.
Het geschenk dat je hebt gekregen.
- Alsjeblieft. - Mijn God.
Het geschenk brengt lasten met zich mee. Heb je enig idee?
- De last van het veinzen van eerlijkheid en liefde. - Sorry, dat is de waarheid.
Dat je vooral van mensen houdt en uit die bron van liefde
de complicaties zich in uw leven voordoen.
- Dat klopt precies. - Wakker worden! Zet je bril af.
Haat in je hart. Haat in je hart en woede.
Er zijn zoveel dingen, het is moeilijk om te tellen.
Dat is wat jou drijft. Diepe, diepe woede drijft je.
Jij staat niet op dat podium waardoor we de muziek kunnen ervaren
zoals het bedoeld was. Je gooit het in ons gezicht.
- Hoe durf je? - Hoeveel zullen we nooit kunnen
ooit begrijpen en door ons Ik zie hoe jij het zo moeiteloos doet,
je hoopt dat we het zullen weten, echt zullen weten, diep in onze kern
- hoe minder dan wij allemaal voor jou zijn. - Dat is jouw probleem.
- En het is jouw overmoed... - Sluit je aan bij de menigte.
Je danst rond met al je bedauwde ogen obers die Harry voor je bijeenroept
onder het mom dat ze iets hebben intellectueel om u te bieden
- terwijl u ze "leert". - Nou ja, mijn hart is tenminste open.
Het lef om dat te zeggen!
Ben je de vier jaar vergeten?
waar je niet kon beslissen als je met mij wilde trouwen?
- Dat is wat ik denk. - Het idee van jou?
De Chamberlain-film die we vorige week zagen,
hij zei: "Hoe zou ik kunnen concurreren met de man die je denkt dat ik ben?"
Godzijdank heb ik Dick ontmoet, zodat ik dat kon Overleef je besluiteloosheid.
- Dick Hart. Richard Hart. - Ja.
- Die verdomme is gestorven. - Die van mij hield.
- Wie is er dood gegaan. - Die van mij hield.
Ja, hij is nu een lijk en ik was degene die een dwaas was
wachten buiten het verdomde ziekenhuis want jij bent een idioot in mijn waarheid.
Jouw waarheid is een verdomde leugen!
Het zuigt de energie in elke kamer op en geeft de rest van ons geen enkele kans
om te leven of zelfs te ademen als ons ware zelf.
Jouw waarheid maakt je moedig en sterk
en ondermijnt de rest van ons van enige vorm van moed of kracht.
Omdat het zo uitputtend is, Lenny.
Het is zo uitputtend om lief te hebben en iemand accepteren
die zichzelf niet liefheeft en accepteert.
En dat is de enige waarheid Ik weet over jou.
Als je niet oppast, ga je dood een eenzame, oude koningin.
Mama! Papa!
Mama! Pa!
- Papa! - Mama!
- Snoopy is hier, schiet op! - Kom op.
Mama! Je mist Snoopy.
Wat doen jullie daarbinnen?
- Hij is zo groot. - Je zit daar al eeuwen.
- Pa! - Ja.
Kom op.
Ik zal gaan.
Hallo.
Hallo. Hoe is het met je?
Hallo. Hallo. Hoe is het met je?
Prachtig. Hallo. Hallo.
Waar ik van houd
over deze donderdagrepetities
is dat we de kans krijgen om met je te praten over wat wij van de muziek vinden.
Bedankt voor uw komst en goedemiddag.
Eh, vandaag studeren we Sjostakovitsj' 14e Opus 135.
Wat ik me realiseerde bij dit stuk...
Het kan morbide zijn, maar ik denk vaak dat dat niet zo is...
...is dat
terwijl de dood nadert...
Ik geloof dat een kunstenaar dat moet doen
werp alles af wat hem tegenhoudt.
En een kunstenaar
moet resoluut zijn in het creëren, welke tijd hij ook nog heeft,
in absolute vrijheid.
En dat is waarom...
Ik moet dit voor mezelf doen,
Ik moet leven...
de rest van mijn leven, hoe lang of kort dat ook mag zijn,
precies zoals ik wil.
Zoals steeds meer van ons op deze dag en leeftijd.
♪ Toen Sir Beëlzebub Riep om zijn syllabub ♪
♪ In het hotel in de hel ♪
♪ Waar Proserpina voor het eerst viel ♪
♪ Blauw zoals de gendarmerie was Golven van de zee ♪
♪ Het barmeisje wiegen en choqueren ♪
♪ Net als Balaclava kwam de lava naar beneden ♪
♪ Vanaf het dak, en de zee is blauw ♪
♪ Houten rijkswacht ♪
♪ Ik heb ze destijds de leiding gegeven Beëlzebub brulde om zijn rum ♪
♪ Geen van hen komt! ♪
En knippen. Bedankt. Dat is de scène.
Mijn God. Ik denk het niet mijn mond heeft ooit zo snel bewogen.
- Je bent lief, Colin. - Hier ben je, Felicia.
Ik zou er graag nog één willen doen.
- Ja natuurlijk. - Als je het niet erg vindt.
Dus dit ding waar, onthoud of je vasthoudt bij een lage score krijg je een betere bounce.
Lager. Ik deed het hoog.
Als we het nog een keer doen, Ik zou graag beginnen bij maat 44.
En ik geloof percussie kan een beetje stil zijn.
- Heb je nog steeds hoofdpijn? - Het is goed.
-Cynthia. - Realiseren ze zich dat?
het is slechts een kwestie van tijd voordat je de productie regisseert?
Gebeurt al. Het tapijt had gisteren een andere kleur.
- Ik had gelijk over het tapijt. - Daar ben ik het mee eens.
Ik ben het gewoon vergeten hoe graag ik aan het werk ben.
- We zijn bijna klaar. - Reserveren kan wachten.
- Dit is zo'n giller. Echt. - Wachten.
Ik dacht dat het vanavond was mijn avond om je mee uit te nemen.
Oh, jullie moeten allebei stoppen zorgen maken over mij. Het gaat goed met me.
- Ik heb het drukker dan ooit. - Beter, niet drukker.
Hoewel, jongen, dat is waar, nietwaar? Ik bedoel, is het niet...
Arme moordenaar volgende week previews bekijken?
Herinner mij er niet aan.
Wie zei iets over zorgen maken?
Ik ben gewoon hebberig om te hebben zoveel als ik kan krijgen.
Ik ben er voor je.
Waar sprak je over?
Ik had het over hoe...
- Waar had ik het over? - Ik kan het me niet herinneren.
Misschien zei ik het Wat ziet iedereen er vanavond knap uit.
Veel hombres. Veel.
Kip? Zo noemen wij ze.
Altijd goed met de kippen.
Je houdt echt van de kippen.
- Ik hou van de kippen. - Ik weet dat je dat doet.
- Harry, moet ik... - Ja.
- Doe het daar maar. - Ja.
- Heb je het? - Als een professional.
Het regent op mij neer door je verdomde neus.
Het is goed. Gewoon hier.
Alsjeblieft. Ik zal gewoon iedereen bedienen.
- Oh, Lenny... - Het gaat goed met me. Bedankt.
- Het spijt me-- - Het is in orde. Bedankt. Het is goed.
Jerry Robbins had gelijk, je kunt geen relatie onderhouden
als je in verschillende hotelkamers woont.
- Je zult me ​​nu van streek maken. - Luisteren.
Nee, lieverd, nee, ik wilde alleen...
Ik belde omdat ik het wilde vragen wat je plannen waren voor het weekend.
Over een paar dagen zijn we thuis.
Ik dacht dat we het allemaal konden besteden Fairfield. Je hoeft mama alleen maar een duwtje te geven.
Wie zijn wij, papa?
Nee, ik...
Nou, hij is geen monster.
Hij is een ronduit briljante...
heerlijke kerel. Hij is mijn genie kleine kabouter. Hij is niet eens mijn type.
Papa, alsjeblieft niet.
Papa, praat hier alsjeblieft niet met mij over.
Liefje...
Ik heb ontzag voor je.
Ik hou zo van je, Jamie... Ik hou van je.
Ik weet het. Ik weet het.
Ik weet het.
Ik zal nog eens met mama praten.
Oké, papa.
Ik weet niet of je het gezien hebt,
maar je kreeg wel een prachtige vermelding in The New York Times recensie.
- Echt waar? - Ik heb het voor je bewaard. Ik dacht dat ik kon...
Ik wil het niet zien.
Nee, ik krijg er gewoon een ongemakkelijk gevoel van.
Maar dat is zo lief. Bedankt.
Oke.
Hoe was maandagavond?
Maandag... Nee, dat denk ik niet
- Ik wil erover praten. - Wachten.
- Wat is er maandagavond gebeurd? - Niets.
- Je moeder heeft een vrijer. - Nee.
Echt? Nee, alsjeblieft, laten we erover praten.
Ik denk dat het genoeg is dat je bent onderworpen aan de affaire van je vader.
Dus nee, ik denk niet dat dat nodig is.
Maar als we het over je vader hebben,
Ik heb twee optredens op Thanksgiving, dus...
Ik blijf in het theater en jij eet met hem
in het appartement met Nina en Alex.
Laten we, in het belang van Nina, volhouden enige schijn van normaliteit.
- Het voelt niet normaal voor mij. - Nou, ik...
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
- Ik ben te laat om Alexander te ontmoeten. - Oh kom op.
Ik ben. Jullie twee duidelijk dingen om over te praten.
- Nee, doe dat niet. - Nee, ik geef jullie de ruimte
- om erover te praten. - Zo doen wij de dingen niet.
Volwassenen doen dat niet.
- Ik heb plannen gemaakt met Alexander... - Geen lieveling.
We gaan niet zo weg. Kijk mij in de ogen.
Ik zie hoe boos je bent en ik wil niet dat je zo gaat.
- Ik ben niet boos op je. - Ik geloof je niet.
Hou vol.
Ik ben niet boos op je, mama.
Je bent een verschrikkelijke leugenaar.
- Je weet tenminste dat je mij kunt vertrouwen. - Dat is waar.
- Ik ga opruimen. - Nee.
- Ik moet hem belachelijk maken... - Ik houd van je.
Omdat ik je nog niet kom opzoeken, enthousiast over je optreden.
Nou, dat zou geweldig zijn.
Oké, vertel me nu over de vrijer.
Oh, dus ja, de vrijer...
Eh, dus...
Ik was erg opgewonden, zoals je weet.
- Zoals je weet was ik erg opgewonden. - Ik doe.
- We gingen lunchen, niet uit eten. - Waar?
Café Carlyle, niets bijzonders.
En ik was een beetje zenuwachtig, Ik geef toe, dat was hij ook.
Dus halverwege de maaltijd, hij leunt voorover,
en hij vraagt ​​of hij mij een geheim mag vertellen.
- Hij is een beetje verliefd, zie je. - Inderdaad.
Dus ik glimlachte en bloosde een beetje en ik duwde hem om het mij te vertellen.
Hij is verliefd op Mendy
en hij wil dat ik ze voorstel.
- Mendy weddenschap? -Mendy.
Wees niet zo verrast. Mendy is een erg knappe man.
-Felicia... - Daar was ik...
blozen, vlinders trillen en...
Goed...
Het lijkt erop dat ik me aangetrokken voel tot een bepaald type.
Luisteren...
Weet je, Lenny houdt van je, echt waar.
Hij is gewoon... een man. Een vreselijk oude man...
die niet zomaar één ding kan zijn.
Hij is gewoon... verdwaald.
Ik heb altijd geweten wie hij is.
Hij heeft mij gebeld, weet je.
En?
Hij wil dat we allemaal gaan naar Fairfield voor twee weken.
- Hij klonk anders. -Felicia...
Nee, ik...
Laten we geen excuses verzinnen. Hij heeft mij niet in de steek gelaten.
-Felicia... - Nee het is...
Het is mijn eigen arrogantie
om te denken dat ik het zou kunnen overleven over wat hij kon geven.
Het is ironisch. Ik zou naar iedereen kijken, zelfs mijn kinderen
met zoveel medelijden omdat van hun verlangen naar zijn aandacht.
Het was een soort spandoek Ik droeg zo trots,
Ik heb het niet nodig. Ik heb het niet nodig.
En...
kijk nu naar me.
Wie is degene die niet eerlijk is geweest?
Ik mis hem...
dat kind van mij.
Nog vragen?
Bravo!
- Het was geweldig. - Lieverd, waarom ben je gekomen?
Er is geen haat... Er is geen haat in je hart.
- Meneer Bernstein, u kunt nu terugkomen. - Oh fantastisch.
- Wil je gaan zitten? - Ja.
Het lijkt alsof je het nodig hebt uw bloeddruk gemeten.
Nee, ik ben oke.
Je weet dat Betty komt voor het avondeten vanavond?
- Dat wist ik niet. - Zij is.
En Mendy, wat zo leuk zal zijn.
En Julia is venkel gaan halen, waarvan je weet dat Betty ervan houdt.
Kom binnen.
- Hallo. - Hoe is het met je?
Het lijkt erop dat je een tumor hebt van de rechterkant van de linkerborst
die mogelijk zijn uitgezaaid naar de longen.
Gezien de grootte van de tumor,
ik zou aanbevelen dat we de borst verwijderen,
de onderliggende spieren en de aangrenzende lymfeklieren,
evenals een biopsie van de long
wat ons zal helpen bevestigen Of er nu sprake is van verspreiding of niet.
Wij zouden dit allemaal kunnen doen begin volgende week, als je wilt.
Ja.
Maar ik ben... schat...
- Ik begin in september met een toneelstuk. - Dat is goed.
- Nee, maar ik moet ze laten weten... - Ik zal het ze laten weten.
Ik denk dat je herstel zal sneller zijn dan je denkt
en we kunnen je klaar hebben binnen ongeveer één tot twee weken.
- Dat is geweldig nieuws. - Je zult kunnen doen wat je moet doen.
Hoe kunnen we er zeker van zijn dat we alle kanker krijgen?
- Goed-- - ...dat we alle kanker krijgen.
Wij gaan daar geen compromissen over sluiten voor het toneelstuk...
Zodra we de borst hebben afgenomen, er zal geen plaatselijke kanker zijn.
We moeten iets vaststellen over de long.
Hoe lang zou de biopsie duren?
De biopsie, nog maar een paar minuten, en dan ben je er slapen van de andere procedure.
Dus doe je het, doe je...
Doe je beide tegelijk?
Ja, we doen de borst en het zou gemakkelijk zijn om de biopsie van de long te doen.
Bedankt. Bedankt voor alles.
- Ik weet... - Ik weet.
- Dat is zo belachelijk.
Nee ik weet.
Ik ben zo belachelijk.
Daar daar. Het is oké, lieverd.
Nee, dat denk ik niet echt, lieverd.
- Liefje. - Bedankt.
- Schat, laten we het park nemen en gaan wandelen. - Echt?
Ja.
Ja, laten we even een frisse neus halen.
Oké.
- O mijn God. - Gaat het goed?
Nee, ik ben oke.
- Er is iets mis met mijn knie. - Ik heb een idee.
Oh nee.
Is dat een aansteker, lieverd?
Bemoei je met je eigen zaken.
Ik denk aan een getal.
- O, ik weet het niet. Negen. - Nee.
- Vijf. - Nee, je moet nadenken.
Ik probeer.
Ik probeer om.
- Het zijn er twee, lieverd. - Twee.
Het zijn twee.
- Zoals wij. - Hm?
- Net als wij, een paar. - Hmm.
Twee kleine eendjes in een vijver.
Werp je gewicht op mij, lieverd.
Dat is het. Leg al je gewicht op mij. Ja, dat is het.
Leun je hoofd achterover. Dat is het.
O, mijn liefste.
Hallo lieverds.
Hallo.
Heerlijk.
Heb je gemist.
Ik heb je zo gemist.
Mama? Gaat het goed?
Het gaat goed met mij. Het gaat goed met me.
Had je een nachtmerrie toen je hier kwam?
Natuurlijk. Deze reed.
- Oh nee. - Ik denk niet dat we weg hadden kunnen gaan
- verder naar het oosten als we het hadden geprobeerd. - Je weet dat ik een hekel heb aan autorijden.
Oh, ik wou dat ik eerder was gekomen. Is daar...
Is er iets dat je nodig hebt?
Iets dat ik kan doen?
Krijg nooit meer een permanent.
Dat zei ik.
Ramone zei dat het een triomf was.
Het is een gigantische triomf.
Waar is Lenny?
O, ik weet het niet, hij slaapt of zoiets.
Herinner je je dat...
die bar mitswa waar je me naartoe sleepte,
een van Alexanders vrienden?
- De kleine... Ja. - Ik doe.
Met...
O, hoe heet hij?
- Veldman. Ja. - Ja!
Dus we zijn er en ik ben natuurlijk hier naast onze lieve Felicia.
En ze ziet er zoals gewoonlijk prachtig uit. Wee mij.
En Lenny is ongeveer 25 pond lichter.
En gebruind, gewoon gebruind, helemaal in het wit van top tot teen,
inclusief witte lakleren schoenen zonder sokken.
Het was erg in de mode.
Een leugen.
Nou, op een gegeven moment, Lenny,
hij staat op, weet je, in dat geheel witte gewaad
en hij baant zich een weg tot aan de lessenaar. Eh...
Ja.
Nee, het is goed zo. De, eh...
- Lenny in het witte pak. - Ja.
En hij is helemaal in het wit... en, eh...
Hij...
Hij gaat naar de lessenaar en...
- Ik denk niet dat iemand hem heeft gevraagd te spreken. - Nee.
Maar...
het kostte hem 20 minuten gewoon om van onze tafel naar boven te lopen,
stoppen bij elke tafel die hij passeerde, gezellig kletsen natuurlijk,
en uiteindelijk komt hij daar aan naast de bange jongen.
En Felicia buigt zich naar mij toe
zonder een slag te missen en zegt:
'En nu hebben we de bruid.'
Hij is opgestaan.
Oh.
- O mijn God. - Een productie.
Kijk uit, Jamie.
Ik zal je zien.
Oké. Oké, doei. Tot snel.
Houd van je.
Ik wil geen bezoekers meer.
Niet meer. Niet meer. Ik wil naar bed gaan.
Ja oke.
Ja. Nee, dat ga je doen moet het annuleren. Ja.
Goed...
Nee, ik ga niet weg.
Daar is geen sprake van.
Ik heb een relatie gehad met het orkest 15 jaar lang zullen ze het begrijpen.
Nee dat--
Ik ga hier niet weg, Harry. Je zult het moeten uitzoeken.
Ja.
Ja, het gaat goed met ons.
- Maak je gebruik van de badkamer? - Nee, dat kan ik niet.
- Je moet je water drinken. - Ik ben het aan het proberen.
O mijn God, Ik heb het de hele tijd ijskoud.
Nee, help mij niet. Ik heb geen hulp nodig.
Ik heb het niet nodig. Ik heb het niet nodig.
Laat gaan.
Ga naar bed, kom op. Ik heb al deze ophef niet nodig.
- Zijn de kussens in orde? - Eerlijk gezegd gaat het goed met ze. Kom op.
- Ga maar liggen. Liggen. - Oké.
Sorry. Sorry.
Het spijt me.
Je weet wel...
al wat je nodig hebt...
alles wat iemand nodig heeft is gevoelig zijn voor anderen.
Vriendelijkheid.
Vriendelijkheid. Vriendelijkheid.
Lieverd, het is tien minuten over een half uur. Heeft u uw medicijn ingenomen?
- Nee, ik niet... - Hoe is het met uw pijngrens?
Ik denk dat hij zei dat ik het niet moest nemen.
- Wie heeft het je verteld? - Arkel.
Liefje...
Nee, Arkell is niet onze dokter. Het is Kruger... Bernard.
Arkell was vele jaren geleden onze dokter.
Natuurlijk, nee, ik weet niet wat...
Misschien moet je wat medicijnen gaan nemen. Hoe is het met je pijn?
Het is goed.
- Geen pijn? - Nee.
Oké, nou, hierna, neem het aan, Okee?
- Lieveling, oké? - Nee, ik concentreer me.
Kijk eens wat ik vond.
Wat is het?
- Over jeugdherinneringen gesproken... - Oh ja.
- Zou een goed idee kunnen zijn. - Interessanter.
- Is het nu zo? - Trek het aan.
Ken je dat liedje nog, schat?
- Je doet? - Denken jullie dat?
- Herinner je je de dans nog? - Nee.
- Jij was de ergste... - Herinner je je de dans nog?
Jij was er absoluut het slechtst in.
♪ De aap kauwde tabak Op de tramlijn ♪
♪ De lijn brak, de aap raakte verstikt ♪
♪ Ze gingen allemaal naar de hemel In een roeibootje ♪
♪ Klap-Pat Klap-Klap ♪
♪ Slap-Pat Klap-klap ♪
♪ Klap-Pat ♪
Steek je handen erin.
Kom hier, allemaal.
Kom hier.
Lieve Gene, kom hier. Kom hier.
Kom hier. Lieve Gene, kom hier.
Laten we naar het huis gaan.
Waar is de patiënt?
De dokter is hier. Hallo, verpleegster.
En, eh...
Ik houd van je.
Je ruikt naar...
tonijn...
en sigaretten.
Je hebt me gevangen.
Het is verschrikkelijk.
- Jij hebt het? - Ja.
Pak de tas.
Ik denk dat het belangrijkste punt van dit hele stuk wordt één.
Niet alleen de pauken achterin, maar ook de violen vooraan.
We moeten ze allemaal als één organisme behandelen.
Als je dat doet, dan kun je vanaf daar gewoon werken.
Ik heb je. Maak je dus geen zorgen.
Oké? Ik ben hier. Ik neem je er doorheen.
- Oké? Daar gaan we. - Oké.
Willem, allemaal.
Maat drie-elf, alstublieft.
Een twee drie.
Oké. Sorry.
Sorry.
Nu je het duidelijk hebt gemaakt
dat je vertraagt ​​in de fermata...
Ja, het is me nog steeds niet duidelijk na...
Het is prima, alles is bij elkaar.
Maar wat gebeurt er daarna? Wat ga je doen?
Omdat ze het niet weten. Jij gaat Bloed eruit, of je gaat
eruit druppelen? Wat ga je doen?
Ik zal dit doen.
Lek er uit. Zo klinkt het.
Fermata.
- Bar eerder. - Bar eerder.
Een twee drie.
Nee, dat is niet duidelijk.
Ja, dat voelde ik niet.
Nog een keer alsjeblieft. Sorry.
Zal ik--
Oké, dat is heel leuk.
Maar dat is nog steeds een bar.
Dus, als ik het je maar kon laten zien wat ik denk dat je wilde
- en als ik het mis heb, vertel het mij dan. - Oké.
Dus denk dat je het wilt doen. Waar je wilt om het te nemen... Je moet doen...
afgesneden en vrolijk.
Kwartalen. ik denk dat bedoel je echt.
Bar vóór de fermata.
- Rechts? - Ja.
Heb ik het gekregen? Wat heb ik gedaan?
Dat is wat ik deed.
Is dat voor mij of voor jou?
Meer.
Meer. Meer!
Dat is heel goed. Oké.
Begin hier terug. Oke, bedankt.
Wees aardig voor hem.
Als de zomer niet in jou zingt, dan zingt er niets in jou,
en als er niets in je zingt, dan kun je geen muziek maken.
Iets wat ze mij vertelde
als ik ergens somber over was
en reciteerde dit Edna St. Vincent Millay-gedicht,
dat toen Songfest werd.
Maar de zomer zingt nog steeds in mij.
Niet zo sterk als vroeger of...
of zo vaak...
maar dat is zeker zo.
Anders was ik gesprongen lang geleden in het meer.
Nog vragen?